Podatak o blagoslovu vladike Amfilohija Radovića nedavnom krštenju ”trans” osobe u Podgorici sasvim neočekivano je isplivao u javnost, saznaje portal Srpsko ujedinjenje od više izvora iz Mitropolije crnogorsko – primorske.

Naime, Bojana Jokić iz LGBT Foruma Progres na Facebook profilu objavila je da je u podgoričkom hramu kršten ”trans muškarac”, te da je Mitropolija time napravila ”nevjerovatno progresivan” korak. Koji, navodno, nije bio očekivan, koliko ni mogućnost da Bojana, ili neko drugi sa ovom pričom i unaprijed  deklarisanim ”progresivnim” stavovima, ode u javnost.

Logika mitropolitivog kabineta, prije nego se Bojana pojavila u medijima, bila je sledeća: smanjiti broj neprijatelja u crnogorskom društvenom životu, kako bi se i dalje moglo proigravati na ”više karata”. Ako prilike nametnu projekat ”Pravoslavne crkve u Crnoj Gori”, valja mu biti naredan. I, svakako, valja mitropolitu crnogorsko primorskom, odnosno ”arhiepiskopu cetinjskom”, staviti bijelu kamilavku na glavu. Da bi se, eventualno, realizovao taj projekat poželjno je smanjiti broj protivnika Mitropolije u opštem socijalnom miljeu Crne Gore. Makar oni bili i u LGBT Forumu Progres. Jedan ili više oponenata manje, sa vezama na uticajnim adresama.

Međutim, kada je previd ili sračunatost objelodanjena, jer je red da nevladina organizacija LGBT Forum Progres obznani sve elemente napretka kome je doprinijela u zajednici, desila se neprijatna situacija. Budimo pošteni – da je, kojim slučajem, neko iz raskolničke i bogoboračke navodne ”crnogorske pravoslavne crkve” uradio po Miraševom ”blagoslovu”, ono što je urađeno u našoj i kanonskoj Crkvi, po Amfilohijevom, proradile bi i gusle kod crnogorskih junačkih tradicionalista srpskog porijekla koji sjede na više stolica u eparhijama Srpske crkve u Crnoj Gori. Opjevali bi, iz više uglova, taj događaj, kao što to rade tokom poslednjih trideset godina, svodeći svaki srpski problem ili opštu pojavu na posledični nivo kvaziepike.

Ovako, valjalo je spašavati što se spasiti može. Kada je već bruka pukla, onda je poželjno sve to zamotati u oblande, od društenih mreža, preko šturih saopštenja onih kojima egzistencija zavisi od milosti Mitropolije i koji danas ni sami ne znaju da li su Srbi ili Crnogorci, sve do zloupotrebe patrijarha Pavla.

I, kao i uvijek, u haotičnim trenucima, desi se i po neka ”sreća u nesreći”. Ovoga puta bila je to američka ambasadorka Džudi Rajzing Rajnke koja je poznata po ”krečenju” zvaničnog diplomatskog predstavništva SAD u sve moguće nijanse duginih boja i koja je odnos Mitropolije prema ”trans” osobi iskoristila kao paravan, u bliskim krugovima ambasade, da porazgovara sa mitropolitom. Da li je, u svemu tome, presudila Bojanina pohvala ili je u pitanju ”poznanije” od ranije sa američkim krugovima, teško je reći.

Imajući u vidu da je američka ambasada možda i najznačajniji faktor koji je uticao na izbor aktuelnog srpskog patrijarha, nije čudo što je mitropolit Amfilohije obavio razgovor sa ambasadorkom koja je par mjeseci ranije posjetila i Miraša, poglavara ”crnogorske crkve”. Ako ovoga puta Amerikanci ne omanu u podršci prilikom ”izbora” novog patrijarha u Beogradu, ostaje nada da će opstati SPC u Crnoj Gori.

Razgovoru mitropolita Amfilohija sa američkom ambasadorkom, baš kao i foto sesiji, prisustvovao je i Velibor Džomić, siva eminencija Mitropolije. Džomić je poznat, ne samo kao ”specijalac” vladike Amfilohija za ”posebne” poslove, nego i kao izvođač administrativnih radova na projektu ”Pravoslavne crkve u Crnoj Gori” u periodu dužem od deset godina. Poznato je da je Džomić u nekoliko TV sučeljavanja, čiji video zapisi i dalje postoje, obrazlagao da je ”Pravoslavna crkva u Crnoj Gori”, kako ju je precizno i ne slučajno nazivao, ”crkva i Srba i Crnogoraca i svih pravoslavnih”, te da je ”pogrešno tumačiti da je crkva nacionalna”.

Bilo je to vrijeme kada pitanje crkve nije došlo na ”dnevni red” u Crnoj Gori, nego su se NATO janjičari Mila Đukanovića prvo bavili uništenjem srpskog jezika, pa priznanjem Kosova, te naposletku formalnim ulaskom u Alijansu, u kojoj su, suštinski, od 1999. godine. Mitropolija je sama, osjećajući ”duh vremena” sa svojih pečata, bilo eparhijskih, koliko i parohijskih, dekretom poskidala odrednicu ”Srpska”. I, sada je velika muka – DPS ”odjednom” kidiše” na Crkvu! Kako da ne!

Koliko su sve to ”bezgrešni” postupci svjedoči i činjenica da je upravo Velibor Džomić pisao, po zapovijesti Amfilohija Radovića i Sinoda, optužnicu protiv vladike Artemija Radosavljevića, navodeći, između ostalog, u njoj da je tadašnji episkop raško – prizrenski trgovao dva tamića šljunka od Albanaca tokom građevinskih radova na objektu u okviru crkvenog kompleksa na Kosmetu.

To što su bezakonici u okviru Srpske crkve tada odlučili da im Hašim Tači i Ramuš Haradinaj obnavaljaju manastire – ma ko te pita i ko za to mari! I koga briga što će za 50 godina dokumenti svjedočiti ko ih je ”obnavljao”, te zašto treba da pripadaju nekoj, prorokujmo od muke, Kosovskoj pravoslavnoj crkvi.

U svakom slučaju, ”blagoslov” američke ambasadorke vrijedi bijele kamilavke. Koje god, nema greške!

Predstavnici Mitropolije crnogorsko – primorske Srpske pravoslavne crkve sa američkom ambasadorkom u Crnoj Gori

Raskolnik Miraš sa amabasadorkom SAD u Crnoj Gori

srpskoujedinjenje.com

POSTAVI ODGOVOR

Please enter your comment!
Please enter your name here